Postoje glasovi koji se daleko čuju, ali još duže pamte. Jedan od takvih je i glas Mirzeta Mustafića, uz kojeg su odrastale i odrastaju mnogobrojne generacije Zvorničana.
Tekst i fotografije: Stefan Todorović
Mirzet Mustafić je rođen u „Maloj ulici”, kako je od milošte zove, 1954. godine u Zvorniku. Tu je završio Gimnaziju, a nakon toga u Sarajevu diplomira na Pravnom fakultetu. Kao pravnik, radio je u Zvorniku sve do 1992. godine, a bio je i član raznih sportskih organizacija, dok se volonterski bavio radiom i brojnim kulturnim djelatnostima.
Ratni vihor ga je preko Srbije, 1994. godine odveo u izbjeglištvo u Ameriku, u Bovling Grin u Kentakiju, gdje je i stekao penziju. U Bovling Grinu je bio jedan od osnivača Bosanskog kluba, kluba građana BiH u dijaspori. U okviru kluba, Mirzet je pokrenuo i list „Džezva”, koji je postao zvanično glasilo tog udruženja, a kasnije jedan od najposjećenijih lokalnih internet portala. Sem rada na radiju i novinarskog posla, Mirzet je do sada objavio i četiri knjige čija se tematika uglavnom odnosi na Zvornik, život u Zvorniku kroz istoriju i živote znanih i neznanih Zvorničana u prošlosti.
Radio je u Zvorniku osnovan 1976. godine, a Mirzet svoj rad na njemu počinje već dvije godine kasnije, nakon odsluženja vojnog roka, u emisiji koja se tada zvala „Zvornik na današnji dan”, a koja će kasnije prerasti u dokumentarno-muzičku emisiju „Vremeplov”.
„To su bili razgovori sa Zvorničanima, mahom onima koji su se bavili specifičnim zanatima: kazandžije, sajdžije, pa i svi drugi, i kroz njihov životni put. Na kraju sam postavljao i pitanje gostima koju vole muziku i izlazio sam im u susret ispunjavajući njihovu želju preko radio-talasa. Emisija je bila rado slušana, prenosili su je i u Tuzli, i Drugi program radio Sarajeva, ponoćni program, jer je mahom dominirala muzika”, kaže nam on.
Uzbudljivo putovanje „Vremeplovom” bilo je prekinuto početkom 1992. godine. Do tada je Mirzet Mustafić, radio-amater iz Zvornika, snimio 99 radio emisija za lokalnu radio stanicu. Ovaj prekid će potrajati punih 25 godina, sve do njegovog povratka u rodni i kako kaže najvoljeniji grad, 2017. godine. Nakon toga je nastavio rad na lokalnom radiju „Osvit”, te je nedavno snimio 330. emisiju „Vremeplova”.
„Do 1992. izdao sam 99 emisija, direktno, nedjeljom po dva sata. Imam jednu jedinu sačuvanu, na onoj staroj kaseti. Povratkom u Zvornik, od 2017, sada radim na 333. emisiji. Radio-emisija traje sat, do sat i po”, priča nam Mirzet.
S vremena na vrijeme organizuje i javna snimanja emisije „Vremeplov”, gdje okuplja veliki broj lokalnih umjetnika. Osim muzičkog sadržaja, koji se emituje direktno na talasima lokalnog „Osvit” radija, okuplja i organizuje druženje ljudi raznih zanimanja, podsjećajući slušaoce i posjetioce na to šta je Zvornik bio nekada i šta je sada.
„To bude jedan koktel muzike, razgovora i na kraju se završi izložbom zvorničkih slikara, grupnom ili nekom samostalnom izložbom slika, izložbom fotografija, uz priređen banket, gdje se ponovo vide ljudi koje veže to vrijeme. Stvara se jedan kontakt, što je meni najdraže, da muzika i to što se organizuje povezuje ljude. Ljudi dolaze da se družimo, da se vidimo, da jednostavno porazgovaramo. I meni, upravo ta druženja, daju snagu za ono što ćemo u sljedećem mjesecu, za dva ili tri, organizovati”, sa pogledom vječitog entuzijaste priča nam on.
Mirzet je do sada objavio i četiri knjige. Prva od njih je „Oprosti mi” i ona prati istoriju „Male ulice”, u kojoj je rođen, kroz period od 200 godina. U ovoj knjizi su prikupljene i objavljene brojne anegdote i priče o znanim i neznanim Zvorničanima u prošlosti. Druga knjiga je „Drama – pismo”, gdje kroz isprepletene sudbine dva vjerska službenika, pravoslavnog sveštenika Slavka Dragutinovića i upravnika Riječanske džamije Hafiza Nizira, o kojoj između ostalog govori prva knjiga, te lokalnog pekara Tome, pratimo život i dešavanja u Zvorniku između dva svjetska rata.
„Prvi dio je dramski, jedan prikaz gdje sam htio prikazati vlast u odnosu kao što islednik, odnosno onaj koji rukovodi istragom, istražuje i ispituje. Obuhvatio sam dva vjerska službenika i pekara Tomu, ovdje svima dobro znanog, i u jednom kafanskom ambijentu obradio kroz razgovore ljude različitih epoha”, priča nam Mirzet.
Treća knjiga „Vremeplov” izašla je kao svojevrsni almanah, izdata povodom četrdeset godina Mirzetovog rada na radiju. Tu je Mirzet prikazao svoj rad na stvaranju jedne radio emisije, kroz 25 pjesama različitog žanra, gdje povezuje Zvornik i muzičare svjetskog glasa sa prostora bivše Jugoslavije. Četvrta Mirzetova knjiga je „Iza duvara – moja antologija”, koja je faktički nastavak njegove prethodne knjige.
„Tu sam obradio šta ima u kojoj emisiji, ne jedna po jedna, nego koja je emisija bila 150, koja 200… Kao neki leksikon, da se vidi koje su pjesme ulazile, između ostalog, koji poznati Zvorničanin je preminuo, šta je bilo na taj dan u Zvorniku, šta je bila tema te emisije… A druga polovina je jako interesantna za Zvornik, jer je po abecednom redu naveden svaki pisac, književnik, autor ili sportski radnik koji je izdao više od jedne knjige vezane za Zvornik”, kaže on.
Za Mirzeta ovo predstavlja veliki doprinos za buduće pisce koji će se baviti izradom monografije Zvornika, jer uprkos brojnim pokušajima, Zvornik i dalje nema kvalitetnu monografiju koja će prikazati sveobuhvatnu istoriju ovog grada. U narednom periodu u planu mu je i izrada monografije Fudbalskog kluba „Drina”, čiji je bio predratni funkcioner, a koji je prošle godine obilježio 80 godina postojanja.
„Prošle godine je izostala pažnja Fudbalskog kluba ‘Drina’, uprave i navijača i svih onih koji su trebalo da organizuju proslavu 80 godina postojanja fudbalskog kluba. Mislim da je propust, da se ne obilježi godišnjica kluba koji je u svojoj istoriji imao i uspone i padove. Za kraj godine planiram da, u okviru portala koji uređujem, organizujem proslavu 81. rođendana FK ‘Drina’, gdje ću probati da okupim bivše i sadašnje fudbalere i njihove porodice i na jedan prigodan način obilježimo ovaj veliki jubilej”, priča nam Mirzet.
Što se portala „List Džezva” tiče, Mirzet se trudi da na tom mediju podijeli priče i anegdote iz starih vremena, ali i ispriča i svoje susrete sa zanimljivim ljudima i poznanicima koje sreće tokom svojih svakodnevnih šetnji pored Drine, te da povezuje ljude iz dijaspore sa rodnim krajem, kao i da prenese sve bitne informacije vezane za svoj grad. Ovaj portal je godinama organizovao i izbor za najljepše dvorište i najljepšu terasu u gradu, te je onim najboljim poklanjao i simbolične nagrade i odavao priznanje za uloženi trud da Zvornik bude ljepše mjesto za život.
Iako je već deset godina u penziji, Mirzet je i dalje pun elana i planova za budućnost. Godinama živi na relaciji SAD – BiH, a do sada je imao preko 35 prekookenaskih letova, ali ipak je Zvornik, kako kaže, za njega najljepše mjesto na svijetu.
„Često mijenjam sredinu, odem da vidim svoje tamo (u Americi), ali mi je ovdje daleko, daleko ljepše. Teško je to nekim ljudima objasniti, ali tako je”, za kraj nam poručuje ovaj veliki čovjek.